In 2023 is de totale beloning van de leidinggevenden van de CAC 40 gestegen, terwijl de debatten over loongelijkheid in Frankrijk toenamen. In deze context dringt de vraag naar de legitimiteit van de inkomensverschillen tussen leidinggevenden en werknemers zich krachtig op, gevoed door de recente standpunten van de regering over de fiscaliteit.
De beslissingen die worden genomen over de salarissen aan de top van grote groepen zijn niet langer slechts cijfers. Ze kristalliseren vandaag de dag sociale spanningen, staan tegenover elkaar en voeden de reflecties over de begrotingsdiscipline. Het bespreken van de beloning van een leidinggevende van de CAC 40 is een debat openen dat even explosief als onthullend is.
Aanrader : Innovatie op het gebied van fysieke activiteit: focus op nieuwe benaderingen
Beloningen van grote CEO’s: vaststellingen en controverses rond salarisverlagingen
Bij elk jaarverslag komt een dringende vraag terug: hoeveel verdient Sébastien Bazin? Als CEO van Accor belichaamt hij wat deze beloningen het meest complex en het meest onder de loep genomen maakt. Het vermogen en het salaris van Sébastien Bazin is onderwerp van debat, schudt de meningen door elkaar. Het succes van de groep wekt bewondering, terwijl het bedrag van zijn inkomsten scherpe kritiek oproept.
Elk jaar komt bijna de helft van de netto-inkomsten van Accor ten goede aan de aandeelhouders in de vorm van dividenden, wat aanleiding geeft om de structuur van het salaris van de CEO nauwlettend te onderzoeken: tussen een vast deel, een variabele bonus en aandelen die meer of minder afhankelijk zijn van de prestaties. Maar de transparantie is niet volledig, uitgestelde bonussen en toekenningen van aandelen blijven duistere gebieden, geen enkel openbaar document licht het geheel volledig toe.
Aanrader : De essentiële sleutels voor het goed beheren en ontwikkelen van uw vermogen in 2024
De organisatie van de groep verandert ook de situatie. Accor heeft 12.000 werknemers in Frankrijk, maar de meerderheid van de mensen die de hotels draaiende houden, valt onder franchises of onderaannemers. Deze mechaniek, gecombineerd met de druk op de winstgevendheid, roept vragen op: tot hoever hebben de inkomensverschillen zin in een groep waar de sociale structuur steunt op flexibiliteit en fragmentatie?
Waarom heeft Sébastien Bazin een wijziging in zijn beloning gezien? Analyse van de redenen en gevolgen
Het salaris van de CEO van Accor is opgebouwd uit een veranderlijk evenwicht. De laatste jaren hebben dit aangetoond: de hotelsector heeft ongekende schokken ondergaan, elke beweging op de markt of elke interne hervorming heeft zijn weerslag gevonden in de loonstroken van de leidinggevende.
Onder de opvallende veranderingen heeft Accor zich ontdaan van het grootste deel van zijn vastgoed om zich opnieuw te concentreren op de rol van operator, via de verkoop aan AccorInvest (nu Essendi). Vanaf dat moment is het variabele deel van de beloning van Sébastien Bazin veel directer gekoppeld aan de operationele resultaten en de waardering door de aandeelhouders. Een verschuiving die niet zonder gevolgen is voor de publieke debatten over het vermogen en de beloning van de CEO.
De Covid-crisis heeft alle referentiekaders op zijn kop gezet. Accor heeft een uitgebreide herstructurering gelanceerd, het personeelsbestand ingekrompen, de franchise en onderaanneming geïntensiveerd. In deze gespannen context heeft Bazin ingestemd met een verlaging van zijn inkomen, maar onder druk van het sociale klimaat en de raad van bestuur. De groep heeft bijvoorbeeld een platform voor sociaal en ethisch verantwoord refereren voor onderaannemers gecreëerd, een melding tegen seksistisch geweld opgezet en de belasting van bepaalde functies in de hotels verlicht.
Tegelijkertijd vertraagt Accor zijn investeringen in digitale transformatie niet. Elk jaar wordt er 70 miljoen euro aan besteed, tussen de ontwikkeling van digitale tools, online reserveringen en experimenten met kunstmatige intelligentie. De ecologische transitie neemt ook een centrale plaats in, gematerialiseerd door een overeenkomst met de Ademe om alle vestigingen te moderniseren.
Moet de fiscaliteit en het salar beleid heroverwogen worden? Het debat heropend door Gérald Darmanin
In het hart van dit brandende dossier: de fiscaliteit en het gebruik van de verschillende publieke steunmaatregelen die aan groepen van de CAC 40 zoals Accor zijn verleend. In 2023 heeft het bedrijf bijna 7,7 miljoen euro aan publieke fondsen ontvangen. Verschillende soorten steun zijn hierbij betrokken:
- verlagingen van sociale bijdragen,
- ondersteuning van leerwerkplekken,
- onderzoeksbelastingkrediet,
- maatregelen ter aanmoediging van sponsoring.
Accor is gehoord door de senaatscommissie die het gebruik van staatssteun onderzoekt, maar tot nu toe kan er geen echt impactrapport worden opgesteld.
De druk om duidelijke criteria in te voeren neemt toe; het is moeilijk te aanvaarden dat publiek geld wordt gebruikt om de herverdeling naar aandeelhouders en de vergoedingen van leidinggevenden te verhogen, terwijl de winsten de pan uit rijzen. Gérald Darmanin pleit vandaag voor een samenhang tussen de toekenning van steun, de beloningspolitiek en de transparantie van bedrijven: het is onmogelijk om aan deze eis van duidelijkheid te ontsnappen. Grote bedrijven zijn gewaarschuwd: de tijd van onvoorwaardelijke steun komt ten einde.
In de achtergrond groeit de vraag naar sociale rechtvaardigheid. Vakbonden wensen een eerlijkere verdeling van de gecreëerde waarde, terwijl de meerderheid van de banen, direct of indirect, afhankelijk is van onderaanneming. De horizon verbreedt: moeten publieke steunmaatregelen niet alleen aan prestaties, maar ook aan werkgelegenheid, de kwaliteit van de sociale dialoog en governance worden gekoppeld? Meer dan een technische discussie, is het de vraag naar een volledig economisch model die wordt gesteld, ver weg van alleen de onderhandelingen van de raad van bestuur en de algemene vergaderingen.
Geconfronteerd met deze uitdagingen, is het tijd voor daden, niet voor halve maatregelen. Grote groepen tekenen hun toekomst op een dunne lijn: groei, voorbeeldigheid, sociale cohesie. Tegenwoordig wordt succes evenzeer gemeten aan transparantie en verdeling als aan strategische durf, en het oordeel wordt geveld onder de scherpe blik van een samenleving die andere evenwichten eist.